Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/23629 K.2017/24879

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın yokluğunda tefhim kılınan hükmün, sorgusunda bildirdiği bilinen en son adresi yerine, önce iş adresine tebliğe çıkartıldığı, bu adresten bila tebliğ iadesi üzerine, bu kez mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle kararın kesinleştirildiği görülmüş ise de, beyan ettiği adres yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı,

aynı yasanın 32/2 maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği, sanık ve müdafiinin yaptıkları eski hale getirme talebinin haklı ve temyiz başvurusunun süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,