Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/23745 K.2017/24827

Dolandırıcılık suçundan, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar ise sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık ...'a tebliğinin cezaevinde yapıldığı ancak ;5271 sayılı CMK'nın 263/1 maddesi gereğince '' sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" şeklindeki yasa yolu bildiriminde bulunulmadığı anlaşılmakla sanığın 08/10/2014 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede ;

Sanıkların kendilerini emniyet mensubu olarak tanıtmak suretiyle katılanı dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eylemlerinin hükümlerden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,