Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/24103 K.2019/2843

Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK'nın 204/1, 43/1,62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili; resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ise katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: ... Mühendislik İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.nin yetkilisi olan sanığın, 2008 Nisan-2010 Ağustos arası dönemde İdris Yanık ve Niyazi Demir isimli şahısları işyerinde fiilen çalışmadıkları halde sigortalı olarak gösterip katılan kurumun zararına sebep olduğu iddia olunan somut olayda; 1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça konu iş yerinin gerçek bir iş yeri olması, sanığın kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen işyerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması, nitekim yapılan denetimle durumun ortaya çıktığı, sanığın sigorta primlerini katılan kuruma yatırmış olması halinde, 5510 sayılı Kanunun 89. maddesince primlerin irat kaydedileceği, aynı kanunun 96. maddesince de yapılan sağlık harcamalarının da geri alınacağının düzenlenmiş olması,

primlerin yatırılmamış olması halinde de katılan kurumun alacaklarını her zaman tahsil etme imkanının bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği, bu sebeplerle sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;katılan vekilinin beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketinin bulunmaması, katılan kurumun kendisine bildirilen işyerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması ve nitekim yapılan denetimle durumun tespit edilmesi karşısında; sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla beraatine hükmedilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de; sanık hakkında uygulanan temel cezadan, gerekli artırım ve indirimler yapıldıktan sonra sonuç cezanın 2 yıl 1 ay olduğu gözetilmeksizin 1 yıl 13 ay olarak yazılması suretiyle hataya düşülmesi,