KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/24969 E., 2019/12101 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Sanık ... hakkında; TCK'nın 155/2, 43, 62, 52, 53 ve 51 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık ... müdafi ve katılan vekili, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yapılan itiraz üzerine, Zonguldak 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nce, 12/03/2014 gün ve 2014/221 D.İş. ile yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile kararın kesinleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin bu ret kararına karşı yaptığı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/24969, K. 2019/12101, 19 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama