KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/25614 E., 2019/4890 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Sanık ...’in, sanık ...’in sahibi, diğer sanık ...’un da muhasebecisi olduğu ... Ticaret isimli iş yerinde fiilen çalışmadığı halde, çalışıyormuş gibi sigortalı olarak gösterilmek suretiyle, sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,
1)Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Suça konu iş yerinin gerçek bir iş yeri olması, sanıkların katılan kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli her hangi bir hareketlerinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen işyerlerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması ve katılan kurumun her hangi bir zararının olmaması karşısında, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerinde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Sanık ...’in, hüküm tarihinden sonra 26/10/2018 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/25614, K. 2019/4890, 7 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama