Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/25618 K.2019/9638

Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair 15/10/2010 tarih ve 2010/137-2010/380 sayılı kararının 23/10/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde, sanık hakkında 09/08/2013 tarihinde yeniden işlediği suçtan dolayı mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nun 231/11. maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2014 tarih, 2014/66-2014/126 sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde TCK'nun 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu işlediği gerekçesi ile Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından ihbarda bulunulduğu olayda, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlendiği, bu sebeple ihbara konu mala zarar verme suçu yönünden, uzlaşma yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

anılan hüküm yönünden uzlaştırma işlemlerinin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15/10/2010 tarih ve 2010/137-2010/380 sayılı kararı hükümlerinin açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,