Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/26792 K.2017/27229

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Halen geçerliliğini sürdüren 10/06/1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.05.2017 gün ve 2014/469 Esas 2017/260 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, merci tayini kararları kesin olup, tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi ile İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 04.04.2012 tarih, 2012/2264 esas ve 2012/3248 karar sayılı ilamı ile İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlendiğinden, bu kapsamda yapılan incelemede;

Sanığın, www.sahibinden.com isimli internet sitesinde yayınladığı satılık araç ilanında belirtilen telefon numarasını arayan katılan ile aracın satışı konusunda anlaşmaları üzerine, kapora istediği katılanın toplamda 900,00 TL parayı aynı gün iki seferde sanığın PTT hesabına havale ettiği, ancak sanığın aracı teslim etmediği gibi katılanın parasını da iade etmediğinin iddia edildiği eylemin, TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,