Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/27183 K.2019/4753

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ve sanığın duygusal ilişki yaşadığı, sanığın, “sana bir sürprizim var” diyerek katılanın telefonunu alıp getirmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, kız arkadaşı olan katılana başka bir erkekten mesaj gelince, katılanın rızası ile katılanın telefonunu aldığını, daha sora geri getirdiğini belirttiği, katılan ise, hazırlıktaki ifadesinde, erkek arkadaşı olan sanığın, “sana bir sürprizim var” diyerek katılanın telefonunu alıp getirmediğini belirtmesine rağmen, sonraki ifadesinde, sanığın, kendisini kıskanması nedeniyle telefonunu alıp götürdüğünü belirttiği, buna göre, sanığın,

suça konu telefonu, katılanın rıza dışında, katılanın iradesi sakatlanarak veya belli bir süre kullanmak amacıyla aldığının kesin olarak ispat edilemediği, buna göre, taraflar arasındaki ilişkinin mahiyeti ve beyanlar arasındaki farklılıklar dikkate alınarak. sanığın, telefonu hukuka aykırı olarak elinde tuttuğuna dair katılanın çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.