KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/27423 E., 2020/12018 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarih, 2016/122-2016/369 E-K sayılı TCK 158/1-f-son, 62, 52, 53 maddeleri gereğince verilen mahkumiyet hükmünün CMK 280/2 maddesi gereğince kaldırılarak sanığın CMK 223/2-a maddesi gereğince beraatine dair 08/02/2017 tarihli karar
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin vermiş olduğu beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, sahibinin elinden rızası dışında çıkan suça konu Türkiye İş Bankası Sanayi Sitesi Isparta Şubesine ait, 3206042 numaralı, 04/03/2014 keşide tarihli, keşidecisi Erdoğan Orman Ürünleri Petrol Ürünleri Nakliyat Ot. İnş. San. Tic. Ltd.
Şti. lehtarı ... olan, 12.750,00 TL bedelli çeki, sahte bir şekilde düzenlenmesinden sonra, borç ve alınan mal karşılığı katılan ...'ye verdiği, katılanın çeki tahsil için bankaya ibraz ettiğinde asliye hukuk mahkemesince verilen ödemeden men kararı sebebiyle çekin tahsil edilemediği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, uzmanlık raporu ile tüm dosya kapsamına göre;
ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8–69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı cihetle, suça konu çekin önceden doğan borca karşılık verildiği ve bu nedenle atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçesine dayanan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/27423, K. 2020/12018, 14 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama