Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/2808 K.2018/649

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın öz kardeşi olduğu, kendilerine miras kalan değirmen üzerindeki payını katılana 50.000 TL karşılığında devrettiği ve katılandan 25.000 TL bedelli iki adet bono aldığı, sonraki dönemlerde katılanın sanığın piyasaya olan 18.500 TL'lık borcunu üstlendiği, bunu da ödeme tarihi daha önce olan 25.000 TL'lık bonodan düştükleri ve ayrıca 5.000 TL tutarında sanığa nakit ödeme yaptığı, bu çerçevede 25.000 TL bedelli ve ödeme tarihi önce olan bononun 23.500 TL'lık kısmının bedelsiz kalmış olmasına rağmen sanığın senedi üçüncü şahsa ciro etmek suretiyle bu senedi kullanarak bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2013 tarih ve 2012/11-1086 Esas ve 2013/40 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, bedelsiz senedin kullanıldığını iddia eden kişinin bunu yazılı delille ispatlaması gerektiği dikkate alınarak ve katılanın da, ödeme olgusunu yazılı bir delille ispat edemediği anlaşılmakla, suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.