Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/28334 K.2017/20929

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Osmaniye nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2017 tarihli ve 2016/256 esas, 2017/41 sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2017 tarihli ve 2017/169 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/05/2017 gün ve 94660652-105-80-3406-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2017 gün ve 2017/32960 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde müştekiyi cep telefonu ile arayan şahsın kendisinin komiser olduğunu söyleyerek, terör örgütünde kaydının bulunduğunu, para yatırmazsa içeriye alacaklarını, eşini içeri atacaklarını ve korktuğu için PTT'ye 5.300,00 Türk lirası yatırmasını şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçuna uyma ihtimali bulunduğu ve bu durum sanık lehine olmakla birlikte, suç tarihinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesine 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile eklenen 158/1-1. maddesinde yer alan "Kişinin,

kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle..." şeklinde tanımlanan nitelikli dolandırıcılık suçunun da sanığın eylemine uyma ihtimali bulunması ve bu suça ilişkin delilleri değerlendirme ve yargılama yapma takdir ve görevinin ise Ağır Ceza Mahkemesine ait olmasından dolayı,

sanık hakkında üzerine atılı suçtan dolayı yargılamayı yaparak lehte aleyhte kanun değerlendirilmesi yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden sanık tarafından yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK’nın 7. maddesinde. “Yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hâkim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür” denilmek suretiyle görevsiz mahkemenin yaptığı işlemlerin hukuksal niteliği kesin olarak belirlenmiş olup, görevsiz bir mahkemenin davaya bakmış olması da aynı kanunun 289/1-d. maddesinde hukuka kesin aykırılık nedenleri arasında sayılmıştır.

26.10.1932 gün ve 29-32 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da kanuna aykırılık halleri esasa etkili usul hataları arasında gösterilmiştir.

İncelemeye konu olayda da sanığın eylemi, suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçu kapsamına alınmış olduğundan, 5235 sayılı Kanun’un 12. maddesi uyarınca bu suçlardan açılan kamu davaları ağır ceza mahkemelerinde görülecektir.

Bundan dolayıdır ki asliye ceza mahkemesinin, ağır ceza mahkemesinin görevine giren suçun unsurları ile delilleri tartışması mümkün değildir. Nitekim, görev kamu düzeniyle ilgili olup değiştirilemeyecektir. Üst dereceli mahkemede yargılanmak sanık için teminattır.

Bu yüzden suç tarihi itibariyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanabileceği de dikkate alınarak, delillerin değerlendirilip, sanığın hukuki durumunun lehe kanun hükümlerince belirlenmesi hususlarının ağır ceza mahkemesine ait olması karşısında, Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2017 tarih ve 2016/256-2017/41 sayılı görevsizlik kararına yönelik yapılan itirazın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen, 01.03.2017 tarih ve 2017/169 değişik iş sayılı kararın,