Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/28389 K.2018/9775

2)Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ve özel belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirkette veznedar/muhasebeci olarak çalışan sanığın kasa defterine kaydedilmiş bir kısım faturaların kasa defterinde olmasına rağmen yevmiye defterine kaydetmediği ve gerçekte var olmayan gider faturaları kaydettiği, bunların karşılığında ödeme yaparak kasadan para çıkışı yaptığı ve katılan şirketi 145.060,00 TL zarara uğratarak atılı özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından cezalandırılması gerektiği iddia edilen olayda;

1)Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği halde vekalet ücretinin sanıktan alınıp hazineye irad kaydına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,