Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29233 K.2020/11315

TCK’nın 207/1,62/1,50/1-a,52/2-4. Maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 29/03/2009 tarihinde temyiz dışı sanık ...’e 42.000 kg mısır sattığına dair düzenlenen mustahsil makbuzu ve T.C. Eskişehir Ticaret Borsası Başkanlığınca söz konusu müstahsil makbuzunun tescil edildiğine dair belge ile ürün desteklemesi almak üzere Bandırma ...’ne başvuru yaptığı, ancak yapılan araştırmada suça konu belgelerin sahte olduğunun bildirilmesi nedeniyle kurum tarafından herhangi bir destekleme ödemesi yapılmadığı, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddia olunan olayda;

Sanık savunması, kurum yazıları, ekspertiz raporu ile dosya kapsamından suça konu belge asıllarının mevcut olmaması nedeniyle fotokopi belgenin iğfal kabiliyeti bulunmadığı, bu nedenle atılı özel belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı ayrıca çiftçilik yapan sanığın, suça konu belgelerin mısır sattığı şahıslar tarafından kendisine verildiğini savunmasının aksine delil bulunmadığı gibi somut olayda suçtan zarar gören kurumun denetim imkanının ortadan kaldırılmadığı, nitekim durumun da bu araştırma ve denetim neticesinde ortaya çıktığı dikkate alınarak atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun da unsurlarının oluşmaması karşısında mahkemece sanık hakkında atılı suçlar yönünden beraat hükmü kurulması yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,