Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/2939 K.2018/1862

2-Sanıklar hakkında; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan; 5237 sayılı TCK.nın 170/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıklar hakkındaki nitelikli dolandırıcılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından mahkumiyete ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'e ait olan ve diğer sanık ...'in bekçiliğini yaptığı, bir apartmanın giriş katında bulunan marketin 10/09/2009 tarihinde sigorta ettirildiği ve kısa süre sonra tazminat alabilmek için iştirak halinde burada kasten yangın çıkardıkları ve atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların, tanık beyanlarıyla çelişen savunmaları, sigortanın kısa süre önce yaptırılmış olması, olay yeri inceleme raporuna göre yangının benzin ve dumansız barutla çıkarıldığı ve kapı, pencere incelemelerine göre dışarıdan yangın çıkarmaya yönelik bir müdahalenin bulunmadığı anlaşılmakla sanıkların atılı suçları işlediklerinden bahisle mahkemenin mahkumiyete ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1)Sanıkların genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyetine dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii ile sanık ...'in atılı suçu işlemediklerine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı yasanın 158/1-k maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken suç ve hüküm tarihi itibariyle TCK'nın 158/1-son cümlesinin uygulama yeri olmadığı halde ''haksız menfaatin iki katından aşağı olmayacağı'' gerekçesi ile adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi,