Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29556 K.2020/12010

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın bir internet sitesine satılık araba ilanı verdiği, ilanı gören katılanın ilandaki telefon numarasını arayıp sanık ile görüştüğü ve aracın bedeli konusunda anlaştıkları, sanığın katılandan 1.500 TL kapora adı altında para göndermesini istediği ve bunun öncesinde de tanık...'in yanına giderek kendisine gelecek olan bir banka havalesini almak için hesap numarasına ihtiyacı olduğunu söylediği, sonra tanık ...'in Garanti Bankasında bulunan hesap numarasını alıp katılana vererek parayı bu hesaba göndermesini istediği, katılanın istenen parayı bu hesaba gönderdiği, gönderilen parayı bankadan alan tanık ...'in parayı sanığa verdiği,

bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, banka havale kayıtları ile tüm dosya kapsamından, nitelikli dolandırıcılık suçunun sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sübut bulan eyleminin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E-K sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f maddesinde öngörülen "Bilişim sistemlerini araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek "Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık" suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.