Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29915 K.2018/2409

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, “www.sahibinden.com” internet sitesine cep telefonu satmak için ilan verdiği, katılanın ilanda belirtilen telefon numarasından sanıkla irtibata geçtiği, telefonun 1.000 TL’ye satışı konusunda anlaşmaları üzerine katılanın sanığa kredi kartı bilgilerini verdiği, kredi kartından 1.095 TL çekme işlemleri devam ederken, sanığın katılanı arayarak kredi kartından işlem yapılamadığını, parayı banka havalesi ile yoluyla göndermesini istediği, katılanın sanığın banka hesabına 850 TL'yi yatırdığı, katılanın kredi kartından çekim işlemlerini iptal ettirdiği,

ancak banka hesabına paranın yatmasına rağmen, sanığın anlaştıkları gibi telefonu göndermeyerek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, banka kayıtları ve dosya kapsamına göre; sanığın bilişim sistemlerini araç kullanarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.11.2016 tarih ve 2016/1013 esas, 2016/460 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; Mahkemece 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f-son maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası ve 85 gün adli para cezası belirlendikten sonra, TCK 62/1 maddesinin uygulanması sonucu 2 yıl 6 ay hapis 70 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL den olmak üzere 1.400 TL adli para cezasına çevrilmesi sırada hüküm fıkrasında 2 yıl hapis ve 1400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.