Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29958 K.2020/12487

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran, sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın hayvan besiciliği ile iştigal eden ve zaman zaman hayvan satımı yapan katılana daha önceden kendisini... olarak tanıtıp hayvan alım-satım işlerine aracılık yaptığını ve İstanbul'da kesimhanesi bulunan ... isimli bir şahsı tanıdığını ve bu şahsa kefil olabileceğini söyleyerek katılanı ikna etmek suretiyle kandırdığı,

katılan ile açık kimliği tespit edilemeyen ... isimli şahsın 850 adet küçükbaş hayvanın alım satımı konusunda anlaşmaya vardıkları, anlaşma doğrultusunda açık kimliği tespit edilemeyen ... isimli şahsın katılana 10.000,00 TL ile kalan 95.000,00 TL için 4 adet çek verdiği ve katılana ait hayvanları araçlara yükleyip götürdüğü, katılanın alacağını tahsil edememesi üzerine bahse konu çekleri bankaya ibraz ettiğinde çeklerin sahte olarak düzenlenmiş olduğunu ve dolandırıldığını anladığı, ilgili bankalarla yapılan yazışmalarda ise bahse konu çeklerden Garanti Bankasına ait olan çekin sahte olarak düzenlendiği,

TEB'e ait çekin de sahte kimlikle açtırılan hesap üzerinden keşide edilmiş olduğunun tespit edildiğinin bildirildiği bu suretle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı, iddiayı doğrulayan tanık anlatımları, bilirkişi raporu ile dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre,

hapis cezasının 3 yıldan az olamayacak ve haksız menfaat miktarının 95.000,00 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 9.500 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve buna göre artırım-indirim yapılması gerektiği halde kurulan hükümde temel ceza belirlenirken önce 1.000 gün adli para cezası belirlenmesi, daha sonra da haksız elde olunan yararın iki katı esas alınarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, sanık hakkındaki adli para cezasına ilişkin uygulamaların tamamen çıkarılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince “9.500 gün” adli para cezası ile cezalandırılmasına,