KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/30242 E., 2019/5908 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-g,168/2, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık tarafından “www.sahibinden.com” isimli internet sitesine satış ilanı verilen Toshiba bilgisayar ile ilgili olarak; katılanın ilanda belirtilen telefonu aradığı ve isminin ... olduğunu söyleyen sanık ile görüştüğü, bilgisayarı 550 TL karşılığında almak üzeri anlaştıkları, katılanın 550 TL yi belirtilen banka hesabına yatırdığı, ancak söz konusu paranın çekilmesine rağmen, anlaşma konusu bilgisayarın gönderilmediği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, banka yazı ve kayıtları ile dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığa yüklenen eylemlerin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/30242, K. 2019/5908, 20 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama