Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/30446 K.2019/6359

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın birlikte kaldığı ev arkadaşı olan müştekinin çantasından banka kartı ve nüfus cüzdanını hırsızladığı, müştekiye ait banka kartı ve nüfus cüzdanı ile bankaya gittiği banka içerisinde müştekinin banka kartı ile nüfus cüzdanını ibraz ederek 415 TL para çektiği ve dekontu imzaladığı sanığın müştekiye yönelik kredi kartı ve nüfus cüzdanını çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği ancak bankadan para çekerken müştekiye ait nüfus cüzdanını göstermek suretiyle para çektiği müştekinin durumu öğrenip bankaya müracaat etmesi üzerine banka tarafından çekilen paranın kendisine iade edildiği,

böylece sanığın dolandırıcılık, hırsızlık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; bankadan para çekerken müştekiye ait nüfus cüzdanını göstermek suretiyle para çektiği nüfus cüzdanının basit kontrolü halinde sanığa ait olmadığının anlaşılabileceği bu haliyle sanığın dolandırıcılık suçunun unsuru olan hile ve desise ilişkin eylemi gerçekleştirdiğinin kabul edilemeyeceği yine sanığın kimlik kontrolünün yapılması halinde söz konusu banka dekontu imzalatılmayacağından özel belgede sahtecilik suçunun da unsurlarının oluşmayacağı gerekçelerine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir;

sanığın arkadaşına ait gerçek nüfuz cüzdanını kullanması ve kendi imzasını atmış olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine itiraz edilmemiştir.