KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/30822 E., 2019/6389 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz senedi kullanma suçunu
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Katılanın ile sanığın 2000-2001 yılları arasında katılana ait bahçenin bakımı ve ürünlerin satımı konusunda ticari ilişki bulunduğu, bu ilişki nedeniyle katılanın sanığa borçlandığı ve sanığa bedel ve tarih kısımları boş olan bir bono verdiği, sanığa olan borcunu ödemesine rağmen sanığın bu bonoyu vermeyerek bedel olarak 50.000,00 TL olarak doldurup katılan hakkında Mersin 5.İcra Müdürlüğü 2013/3963 sayılı takip ile icra takibi yoluna giderek bedelsiz senedi kullandığı iddia olunan olayda;TCK 156. maddede düzenlenen “bedelsiz senedi kullanma” suçunun takibinin şikayete bağlı olduğu,
TCK 73. maddesinde de şikayete tabi suçlarda şikayet süresinin 6 ay olduğu ve bu sürenin “eylemin ve failin öğrendiği günden” itibaren başlayacağı ve şikayetin süresi içerisinde yapılıp yapılmadığının yargılama şartı olduğu, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanık tarafından bedelsiz kaldığı iddia olunan suça konu senet nedeni ile katılan aleyhine Mersin 5. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3963 E. sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatıldığı,
katılan vekilinin de 07/02/2014 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduğu dikkate alındığında, öncelikle Mersin 5. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3963 E. sayılı takip dosyasının denetime imkan verecek şekilde aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisine getirtilerek ödeme emrinin katılana ne zaman tebliğ olunduğu, dolayısıyla suçu ve faili ne zaman öğrendiği kesin bir şekilde tespit edilerek, suça ilişkin şikayetin süresinde olup olmadığı hususu değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, bu husus tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/30822, K. 2019/6389, 28 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama