Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/31177 K.2021/1302

1-TCK'nın 158/1-j, 62/1, 52/2-4, 53/1maddeleri gereği mahkumiyet, 2-TCK'nın 204/1, 62/1, 53/1 maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıkların müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin, müştekilerin babası ...ve kardeşi ....le birlikte sebze ve meyve ticareti yaptıkları, arkadaşı ve ....t Toprak San.Tic.Ltd.Şti'nin ortağı olan diğer sanık ...'in bankadan alacağı krediye karşılık verilmek üzere teminat senedi vermesi konusunda ....'den yardımcı olmasını istediği,

sanık ...'nin bu talebi kabul ederek sanık ...'in hazırladığı veya bir şekilde hazırlattığı, düzenleme tarihleri 15/12/2006 olan, 30/05/2007 vade tarihli 7.500 TL bedelli ve 26/07/2007 vade tarihli 8.000 TL bedelli, borçlusunun kendisi, alacaklısının diğer sanık ... olduğu iki adet bonoyu, bonoların kefil kısımlarında babası ve kardeşi olan müştekilerin isimlerini yazıp, altlarına sahte imzalar atmak suretiyle diğer sanık ...'e verdiği, sanık ...'in de suça konu bonoları alacağı krediye karşılık katılan bankaya teminat olarak verdiği, bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen ve 5327 sayılı TCK’nın 204/1 maddesinde düznelenen resmi belgede sahtecilik suçunun, gerektirdiği cezanın miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 15/12/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

Katılan bankanın 26/01/2014 ile 06/12/2012 tarihli yazıları ile eklerine göre; sanık ...'in ortağı olduğu şirketin katılan banka ile arasında cari hesap hükümlerine göre işleyen kredi hesabı bulunduğu, kefalet, ipotek ve riskin %25 fazlası çek ve senetlerin munzam teminata alınması koşulu ile ticari kredi tahsis edildiği, suça konu senetleri bankaya vermeden önce de çeşitli tarihlerde bir çok kere kısım kısım krediler kullandırıldığı, 27.12.2006 tarihinde suça konu senetler katılan bankaya verilirken ayrı bir kredi sözleşmesi yapılmadığı,

senetleri verdikten sonra katılan banka 28.12.2006 tarihinde 9000 TL ve 29.12.2006 tarihinde 42.470 TL olmak üzere cari krediden bir bölümünün kullanıldığı, bu tarihlerden sonra da yine bir çok kere çeşitli tarihlerde kısım kısım kredi kullandırıldığı, teminat olarak sadece suça konu senetler verilmediği, başka senetler ve gayrimenkul ipoteklerinin bulunduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeksizin delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin,

yazılı şekilde arttırımlar ve indirimler yapıldıktan sonra doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınıp bu bedel üzerinden karar verilmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,