KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/31484 E., 2019/4754 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraat (ayrı ayrı
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuğun, abisi ...’a ait işyerinde fiilen çalışmadığı halde çalışmış gibi gösterilmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,
1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
01/01/2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının 01/01/2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuğun, gerçekte var olan bir işyerinde çalışmadığının ispatlanamadığı, çocuğun herhangi bir sağlık harcamasından yararlanmadığı, yararlansa bile, çocuklarla ilgili sağlık harcamalarının kamu tarafından karşılanacağının belirlendiği, buna göre, ortada bir kurum zarar bulunmadığı gibi suça sürüklenen çocuğun hile teşkil eden bir eyleminin de bulunmadığı, ayrıca suça sürüklenen çocuk tarafından kurumun denetim olanağının ortadan kaldırılmadığı da dikkate alınarak, işveren ile katılan kurum arasında idari ve hukuki bir ihtilaf bulunan olayda suçun yasal unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/31484, K. 2019/4754, 6 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama