Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/31582 K.2018/2664

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde kendi adına olan cep telefonu hattı ile internete girmek suretiyle şikayetçi ...'in email ve buna bağlı oluşturduğu facebook hesabının şifresini kırmak suretiyle şikayetçinin izni ve bilgisi olmaksızın erişim sağladığı ve şikayetçinin erişimini şifresini değiştirerek engellediği, ardından da arkadaş listesinde bulunan şikayetçi ...'dan 290 TL para göndermesini isteyerek, bu parayı internette oyun satın aldığı ... hesabına gönderttiği, şikayetçi ...'dan ise babası adına olan cep telefonu numarasına cebe havale yöntemi ile 60 TL para göndertmek suretiyle şikayetçiler ... ve ...'a karşı bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın şikayetçi ...'in email ve facebook hesaplarının şifrelerini değiştirme eylemlerinin ayrı bir suçu oluşturmasına rağmen, mahkemenin kabulünde TCK'nın 44. maddesi gereğince TCK'nın 244/2 maddesi gereğince açılan davada beraatine karar verilmesi, ayrıca şikayetçiler ... ve ...'un şikayetçi olmamaları, zararın giderilmesi talebinin olmadıklarını beyan etmiş olmaları nedeniyle, sanık tarafından herhangi bir zarar giderme teklifi yapılmamasına rağmen mahkemece zararın giderildiği kabul edilerek kurulan hükümlerde TCK'nın 168/1 maddesi gereğince indirim yapılması,

yine adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.