KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/31898 E., 2021/2143 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-h, 62, 52/2, 52/4 maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın araç almak için sanığın satış görevlisi olarak çalıştığı Renault Mais Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş.'nin Bursa Şubesi'ne gittiği, ...plakalı ikinci el aracının 46.000 TL olarak kabul edilmesi, 20.000 TL'nin peşin ve 5.000 TL'nin ise araç tesliminde verilmesi şartlarıyla 71.000 TL'ye karşılık gelen bir araç satın almak için sanık ile anlaştığı, katılanın sanığa 20.000 TL elden verdiği ve kendi aracının satış yetkisini içeren vekaletname çıkarttığı, sanığın aracı 46.000 TL'ye satışını sağlayıp parasını aldığı, sanığın aldığı paraları uhdesinde tuttuğu ve katılanın istediği araç siparişini de vermediği, sonrasında işten ayrıldığı,
katılanın aracını sormak için gittiğinde şirket yetkilerinin satış ve siparişten haberdar olmadıklarının anlaşıldığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, sipariş formu, vekaletname, araç satış sözleşmesi ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
yine 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususlarının infaz aşamasında resen gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/31898, K. 2021/2143, 1 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama