KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/31972 E., 2019/6256 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından esasa yönelik sanık müdafisi tarafından vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, 2008 yılında kendi evinin inşaatında 29.04.2008-30.04.2008 tarihleri arasında gerçekte çalışmadığı halde kızı ... ve ...'ı iş yerinde çalışıyor gibi gösterip, katılan kuruma işe giriş bildirgesi vererek şahısların sigortalılık tescil işlemlerini yaptırdığı, bu surette sanığın nitelikli doladırıcılık suçuna teşebbüs ettiği iddia olunan somut olayda,
Sanık savunması, katılan vekili beyanı ve tüm dosya kapsamından, suça konu işyerinin gerçek bir işyeri olduğu, işe giriş bildiriminde bulunulan kişilerin isim ve adres bilgilerinin Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilmiş olması, ilgili kurumun mevzuatı gereği söz konusu işyeri üzerinde denetim yetkisinin bulunması, sanığın kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketinin bulunmaması,
kişilerin sigorta primlerini katılan kuruma yatırmış olmaları halinde, 5510 sayılı Kanun'un 89. maddesince primlerin irat kaydedileceği, aynı Kanunun 96. maddesince de yapılan sağlık harcamalarının da geri alınacağının düzenlenmiş olması karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş olması karşısında, müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmaması nedeniyle,
nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde sanık lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden bu hususta tebliğnamede düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/31972, K. 2019/6256, 23 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama