Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/320 K.2017/903

Dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 157/1, 168/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/11/2008 tarih, 2008/179 E., 2008/278 K. sayılı kararının kesinleştiği, denetim süresi içinde, sanık hakkında 2011 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04/12/2012 tarih, 2012/319 E., 2012/370 K. sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 3. bendinde, "daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28/06/2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkumiyet kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; her ne kadar sanık hakkında TCK'nın 157/1 maddesi gereği "dolandırıcılık" suçundan cezalandırılması kararı verilmiş olsa da, iddianamedeki ve mahkeme kabulündeki anlatım ile sevk ve kabul maddelerinin uyumsuz olması durumunda anlatıma itibar edilmesi gerektiği, iddanamedeki ve mahkeme kabulündeki anlatımın TCK 245/3. maddesinde yer alan "banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması" maddesinde yer alan suçun unsurlarını oluşturduğu anlaşıldığından,