Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/32097 K.2021/2469

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, olay tarihinde "sahibinden.com" adlı internet sitesine "..." ismi ile devre mülk ilanı verdiği, müştekinin ilanda belirtilen telefon numarasından sanıkla irtibata geçtiği, kendisini ilanı veren şahsın oğlu olduğunu beyan ederek suça konu devre mülkü 14 günlüğüne 1.000 TL'den kiraya verilmek konusunda anlaştıkları, müştekinin sanığın belirtiği banka hesabına 1.000 TL parayı gönderdiği, sanığın gönderilen bu parayı Garanti Bankası Çayyolu şubesine bağlı ATM cihazından çekerek kullandığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın ikrar içeren savunmaları, müşteki beyanları, banka ve telefon kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1153 Esas, 2012/1037 K. sayılı ilamına konu TCK 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.