Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/32399 K.2020/9969

2- TCK'nın 204/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet 3- TCK'nın 158/1-j-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet 4- TCK'nın 204/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet 5- TCK'nın 158/1-j-son, 35/2, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, arkadaşı olan katılan ...’in 25/09/2013 günü evinde misafir kaldığında nüfus cüzdanını çaldığı, üzerine kendi fotoğrafını yapıştırdığı ve katılanın hizmetli olarak çalıştığı Milli Eğitim Müdürlüğü’ne giderek katılan adına maaş bordrosu alıp, Ziraat Bankası’na kredi talebinde bulunduğu ve 5.000 TL bireysel kredi çektiği,

27/09/2013 günü katılanın maaş hesabının bulunduğu ... şubesine giderek, yine sahte nüfus cüzdanını kullanarak katılan adına 10.000 TL kredi müracaatında bulunduğu, 29/09/2013 günü İstanbul’a gittiğinde uyuşturucu kullanmak suçundan yakalandığı ve üzerindeki katılan ...'e ait sahte nüfus cüzdanına el konularak serbest bırakıldığı, daha sonra Çanakkale'ye döndüğünde ... tarafından kredinin kabul edildiği ve alması için şubeye gelmesi gerektiği söylenmesi üzerine 01/10/2013 günü şubeye gittiğinde önceden hazırlıklı olan emniyet güçlerince krediyi çekemeden yakalandığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık, hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1- Sanığın nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın ikrar içerikli savunmaları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın nitelikli hırsızlık suçunu işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığın ikrar içerikli savunmaları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın nitelikli hırsızlık suçunu işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat belli ise.

TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken sanığın Ziraat Bankası’na yönelik nitelikli dolandırıcılık eyleminde.

250 gün, ...’na yönelik nitelikli dolandırıcılık eyleminde. 500 gün adli para cezaları eksik belirlenip, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir tam gün karşılığı 40.-TL.’den adli para cezası tayin edilip, TCK’nın 35/2 ve 62/1 maddeleri uyarınca indirimin doğrudan elde edilen haksız menfaat üzerinden yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

b- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçu açısından kurulan hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin kısımlar ile TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin ilgili bölümleri tamamen çıkarılarak yerlerine,

sanığın Ziraat Bankası’na yönelik eylemiyle ilgili kısma “sanığın elde etmeye çalıştığı menfaat dikkate alınarak, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j, son maddesi gereğince "500" adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak “416 gün” adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak “8.320 TL” adli para cezası ile cezalandırılmasına” sanığın ...’na yönelik eylemiyle ilgili kısma “sanığın elde etmeye çalıştığı menfaat dikkate alınarak,

sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j, son maddesi gereğince "1.000" adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 25/2 maddesi gereğince cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak “666 gün” adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak “555 gün” adli para cezası ile cezalandırılmasına,

aynı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak “11.100 TL” adli para cezası ile cezalandırılmasına”, ayrıca “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanığın resmi belgede sahrecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, buna göre, sanığın aslı elde bulunan katılana ait sahte nüfus cüzdanı kullanarak özel belge niteliğinde olan sahte banka kredi sözleşmesi imzaladığı anlaşılmakla;

sanığın, aynı suç işleme kararıyla, farklı mağdurlara değişik zamanlarda verilmek suretiyle kullanılan sahte belgeler nedeniyle, tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulup, aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri gereğince cezanın arttırılması gerektiği gözetilmeden, belgelerin verildiği mağdur sayısınca suç oluştuğu kabul edilip sahtecilik suçundan ayrı ayrı hükümler kurularak fazla ceza tayini,