KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/32440 E., 2021/1591 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK 158/1-f, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın suç tarihinde internet ortamında Iphone 3 veya 4 marka cep telefonunu 300 TL bedelle satma hususunda katılanı ikna ederek kandırdığı, PTT kargo aracılığı ile kargo tesliminde bedeli ödenen kutudan anlaşılan telefon yerine değersiz bir sprey ile viagra hapı çıktığı, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;
Sanığın kaçamaklı ikrarı içeren savunması, katılan beyanı, davaya konu paranın yatırılıp çekildiğine ilişkin PTT havale evrak ve dekontları ile tüm dosya kapsamından mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/32440, K. 2021/1591, 18 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama