Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/32582 K.2018/1995

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın “...” internet sitesine cep telefonunun satış ilanı verdiği, katılanın ilanda belirtilen cep telefon numarasını arayarak sanık ile irtibat kurduğu, sanığın kendisini ... İletişim isimli işyerinin çalışanı olarak tanıttığı, katılanın sanık tarafından belirtilen banka hesap numarasına telefon bedeli olarak 3240.TL parayı havale etmesine rağmen, söz konusu telefonun gönderilmediği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, banka kayıtları ve dosya kapsamına göre, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden saç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.