Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/32614 K.2019/7640

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26/02/2008 tarih, 2006/552 Esas, 2008/237 Karar sayılı kararı aleyhine vaki temyiz istemi üzerine bozma talebine dayanılarak dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05/05/2010 tarih ve 11-2008/156845 sayılı tebliğnamesiyle dairemize geldiği, Dairemizin 07/03/2013 tarih, 2011/18801 Esas, 2013/4215 Karar sayılı kararıyla sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

Bozmadan sonra, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu; adı geçen Mahkemenin 11/03/2014 tarih, 2013/681 Esas, 2014/269 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verildiği anlaşılmış olmakla,

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin. 3. fıkrası gereğince dairemize gelen dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin direnme kararı yerinde olduğundan KABULÜNE,

Güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:Sanığa yüklenen, eyleme uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen “güveni kötüye kullanma ” suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,