Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/32829 K.2019/13385

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suç tarihi itibari ile katılanın yanında özel şoför olarak çalıştığı, bu dönemde sanığın sevk ve idaresinde bulunan katılana ait aracının maddi hasarlı trafik kazasına karışması nedeniyle aracın tamir amaçlı olarak götürüldüğü tamirhanede aracın tamir işlemlerinin yapıldığı, katılan tarafından tamir bedeli olarak tamirciye ödenmek üzere elden sanığa yaklaşık 700.TL verdiği; ancak sanığın tamir bedeli için kendisine verilen parayı aracın tamirini yapan kişiye vermeyerek uhdesinde tuttuğu, bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Suça konu araç tamir bedelinin sanığın ifa ettiği bir hizmet veya meslek dolayısıyla kendisine tevdi ve teslim edilmemiş olması, bu kapsamda kanunda tanımlanan mahiyette bir hizmet ilişkisinin bulunmaması sebebiyle, sanığın eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,