Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/3296 K.2019/570

TCK’nın 207/1, 62/1,50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler; sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdur ... ile sanık ...'in TCDD Malatya Bölge Müdürlüğünde makinist olarak görev yaptığı, sanığın ...'den borç para istediği, ...'nin parası olmadığını söyleyerek kabul etmediği, bunun üzerine sanığın, mağdurun bilgi ve rızası olmaksızın 21/04/2009 tarihli suça konu "Borç Para İsteği" adlı belgeyi doldurup kefil sıfatıyla mağdur adına imzalamak suretiyle Demiryolu Çalışanları Yardımlaşma Derneği’ne başvurarak 10.483 TL kredi aldığı, bu şekilde atılı suçları işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği ve mağdurun kendisine kefil olabileceğini söylemesi nedeniyle onun adına imza attığını savunması, mağdurun da sanığa 2.000 TL için kefil olmayı kabul ettiğini ancak daha sonra sanığın diğer borçları ile birlikte 10.483 TL kredi çektiğini öğrenmesi nedeniyle yapmış olduğu şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla dosya kapsamından sanığın borcunu kabul ettiği, ayrıca sanık hakkında Ankara 29. İcra Müdürlüğü’nün 2010/9918 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibinin devam etmesi karşısında mahkemece atılı suçlar yönünden sanığın beraatine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Demiryolu Çalışanları Yardımlaşma Derneği’nin kredi kurumu olmaması nedeniyle sanığın eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği karşısında; suç vasfından hataya düşülerek yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,