Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/33484 K.2020/2811

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen kararda yasaklanmış herhangi bir hakkın bulunmadığı gerekçesiyle memnu hakların iadesi talebinin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 2009/548 Esas ve 2009/748 Karar sayılı dosyasında verilen 08/12/2009 tarihli kararda hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 120 TL adli para cezası verildiği, kararın 16/12/2009 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, sanığın Adli Para Cezasını 17/05/2010 tarihinde ödeyerek yerine getirdiği, sanık hakkında verilen 05/11/2014 tarihli ek kararda, yasaklanmış herhangi bir hakkın bulunmadığı,

mahkumiyet kaydının 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 14. ve geçici 2. maddeleri gereğince arşive alınmış olduğu ve aynı Kanun'un 6290 sayılı Kanun ile değişik 12. maddesi gereğince arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihten itibaren yasaklanmış hakların geri verildiği tarihe göre arşivden silinme süresinin hesaplanacağı, somut olayda mahkemesince sanığın mahkumiyet kararında yasaklanmış hak bulunmadığı gerekçesi ile memnu hakların iadesi talebinin reddedildiği anlaşılmakla;

Sanık hakkındaki mahkumiyet kararında her hangi bir hak yoksunluğu yer almasa da bu mahkûmiyet nedeniyle adli sicil arşiv kaydının bulunmasının yasaklanmış hak kavramına dahil olduğu, sanığın cezasının 16/12/2009 tarihinde kesinleştiği, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A. maddesinde yer alan 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu ve sanığın daha sonra yeni bir suç işlememiş olduğu cihetle, mahkemesince yapılacak değerlendirmede sanığın hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi,