Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/335 K.2017/5633

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 51/1 mad. uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin reddine dair karara karşı yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 03.06.2014 tarihli mahkumiyet hükmünün, sorgusunda beyan ettiği adresine 11.07.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra 21.07.2014 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla ; temyiz isteminin reddine dair 22/07/2014 gün ve 2013/177 E. 2014/368 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın katılana kendisinin Emniyet'ten aradığını, hesabından terör örgütüne para yardımı yapıldığını söylediği ve bu suretle katılanı dolandırdığı iddia olunan olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. Maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,