Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34019 K.2021/3892

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın....com isimli internet sitesine ses ve görüntü sistemi satışı için ilan verdiğini gören katılanın, sanık ile telefonda irtibata geçerek suça konu ses ve görüntü sistemi alım-satımı konusunda anlaştığı, katılanın sanığın telefonla bildirdiği TC kimlik numarası ve telefon numarasını kulllanarak cebe havale yöntemiyle 450-TL'yi gönderdiği, paranın sanık tarafından çekildiği ancak sanığın suça konu ses ve görüntü sistemini katılana göndermediği, katılanın da bir daha sanığa ulaşamadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın ikrarı, katılan beyanı, banka dekontu, ATM kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ilamının esas ve karar numarasının yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Ancak sanığın tekerrüre esas alınan ...

8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1153 Esas, 2012/1037 K. sayılı ilamına konu TCK 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla;

bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu ile Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" hükmünün iptal edilmesi karşısında, bu hususun ayrıca hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin,

TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince temel ceza belirlenirken önce suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmaksızın, gün adli para cezası belirlenip indirimler yapıldıktan sonra doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "5 gün", ”2 gün”, ”1 gün” ve "20 TL" ve ''900'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak yerlerine sırasıyla "45 gün", “22 gün”,