Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34060 K.2019/5023

2)TCK' nun 204/1, 62, 53.maddeleri gereğince mahkumiyet

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz dışı sanık ...'in yetkilisi olduğu şirket adına, sanık ...'a verdiği mallar karşılığında, keşidecisi temyiz dışı sanık ...'nun yetkilisi olduğu ve ...'nun kardeşi sanık ...'ın da bu şirketi temsile yetkili olduğunu bildiği suça konu 30/07/2007 tarihli 28.350,00 TL bedelli çeki aldığı ve kredi sözleşmesi gereği teminat ve ödeme amacıyla cirolayıp şikayetçi finans şirketine verdiği, çekin ibrazında keşideci şirketin rıza dışı ellerinden çıktığına dair ödemeden men talimatı vermesi nedeniyle bedelin ödenmediği, yapılan icra takibinin imzaya itiraz nedeniyle sonuçsuz kaldığı, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 30/07/2006 ile inceleme tarihleri arasında 30/07/2018 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, haksız menfaat miktarının 28.350 TL,

haksız menfaatin iki katının 56.700 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 2835 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve buna göre artırım-indirim yapılması gerektiği halde kurulan hükümlerde temel cezanın eksik olarak belirlenip, hemen adli para cezasına çevrildikten sonra, haksız menfaatin iki katından fazla bir miktara çıkartılması, daha sonra 62.madde gereğince indirim uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının C-1. bendindeki "5 gün" ibaresinin "2835" gün, C-5. deki "47.250 TL" ibaresinin "2362 gün" olarak değiştirilmesine, C-2 ve C-3. bentlerinin tamamen çıkartılmasına,