Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34071 K.2018/4711

Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın; katılan şirketle olan factoring sözleşmesi kapsamında kendisinde bulunan ve ne şekilde ele geçirdiğini ispat edemediği, ancak ciro ettiği sahte çekleri kırdırmak üzere sahte alışveriş faturası ile birlikte verdiği ve karışılığında haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilen olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

07/11/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın çelişkili savunmaları, bilirkişi raporu ve bu kapsamdaki imza yazı aidiyetleri, katılan ve tanık beyanları, çekler, tutanaklar, oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işlediği sabit olduğundan mahkemenin mahkumiyete ilişkin hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.