KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/34142 E., 2017/26899 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1)Sanıklar ...,... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık ...'na ait olan ve ... İlçesi ...
Köyü'nde faaliyet gösteren kahvehanenin 2002 yılında ...'na devredildiği ve bu tarihten sonra kahvehanenin bu şahıs tarafından işletildiği, dosyadaki diğer sanıkların bu işyerinde çalışmadıkları, sanık ...'nin diğer sanıklara hizmet kazandırmak amacıyla bu işyerinde çalışıyormuş gibi göstererek gerçeğe aykırı dönem bordroları ve işe giriş bildirgelerini düzenleyip katılan kuruma verdiği ve haksız şekilde yaşlılık aylığı tedavi masrafları almalarını sağladığı, katılan kurumun sanıkların tedavi masraflarını haksız yere karşılayarak zarara uğratıldığı iddia edilen olayda;
sanıkların katılan kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketlerinin olmadığı bu nedenle eylemlerinde hile unsurunun bulunmadığına yönelik mahkemenin beraatlerine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların yasal unsurunun oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların suçu işlediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraatlerine ilişkin hükmün ONANMASINA,
2)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık ...’nun hüküm tarihinden sonra 04/07/2017,sanık ...’nun hüküm tarihinden sonra 23/05/2016 tarihinde vefat ettiklerinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; haklarında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/34142, K. 2017/26899, 12 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama