Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/343 K.2017/5573

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde yolda yürümekte olan ve Türkiye'de bulunma izni bulunmayan yabancı uyruklu mağdurun yanına yaklaşarak, kendisini polis olarak tanıtıp, polis arması bulunan renkli resmi mağdura göstererek, sınır dışı edilmemesi için para istediği, mağdurun da sanığa inanarak üzerinde bulunan 125 dolar ve 15 TL yi sanığa verdiği, sanığın bu surette dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın suçta kullanıldığı iddia ve kabul olunan ve adli emanette kayıtlı bulunan, polis ambleminin, kamu kurumu niteliğindeki Emniyet Genel Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından olması karşısında, suça kullanılan bu amblemin aldatma kabiliyetinin olup olmadığı mahkemece tespit edildikten sonra, sonucuna göre sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d bendinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışılmaksızın, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'da düzenlenen “basit dolandırıcılık” suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,