Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34498 K.2019/3235

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 16.01.2008 tarihinde, araç kiralama işi yapan şikayetçi ...'ye ait iş yerine giderek kendisini ... olarak tanıtıp bu şahsın kimlik bilgilerinin yazılı olduğu ele geçirilemeyen sahte nüfus cüzdanını kullanarak şikayetçi ... adına kayıtlı ... plakalı aracı kiraladığı ve teminat olması amacıyla ele geçirilemeyen boş bir senedi imzalayarak verdiği,

25.01.2008 tarihinde ise sanığın sahte ... kimliğini kullanarak Kütahya 2.Noterliği'nde 25.01.2008 tarih ve 01893 yevmiye nolu araç satış sözleşmesi ile bu aracı katılan ...'e 12.500 TL peşin para karşılığında sattığı, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunması, katılanlar beyanı, bilirkişi raporu ile dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararlarına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nın 204/1. maddesi gereğince resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulurken temel ceza olarak verilen dört yıl hapis cezası, aynı Kanunun 204/3. maddesi uyarınca yarı oranında arttırılarak altı yıl olarak hesaplandıktan sonra, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca dörtte bir oranında arttırılmasına hükmedilip sonuç olarak sanığın yedi yıl altı ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hesaplama hatası yapılarak yazılı şekilde yedi yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.