Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34656 K.2020/11587

2- TCK.nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'dan satın aldığı bal karşılığında; keşidecisi katılan ... olan, 25.000,00 TL bedelli, keşideci imzası sahte olarak atılmış çeki verdiği, çek bedelinin karşılıksız çıkması sonucu yapılan yargılama neticesinde, çekin keşidecisi katılan ... tarafından imzalanmadığının anlaşıldığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında; suça konu çeki kullanmadığını, çekteki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını belirtmişse de;

katılan ... ’ın aşamalarda istikrar arz eden beyanlarında sanığın bal alışverişi karşılığında çeki verdiğini ifade edip, sanığı çeki veren kişi olarak teşhis etmesi, katılan ...'ın sanığın bir dönem iş yerinde çalıştığını, çekteki yazı ve imzaların eli ürünü olmadığına dair beyanları ve tüm dosya kapsamına göre her ne kadar çekteki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti tespit edilememiş ise de; alınan ekspertiz raporlarına göre incelemeye konu çekteki keşideci imzası ile yazıların katılan ...’ın eli ürünü olmadığı görüş ve kanaatinin bildirilmesi,

mahkeme heyeti tarafından çekin unsurlarının tamam ve iğfal kabiliyetine haiz olduğunun belirlenmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın çeki sahte olduğunu bildiği halde bal alışverişinde kullanmak suretiyle tedavüle sürdüğü anlaşıldığından, üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; ihtarın 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması karşısında tebliğnamedeki düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiş ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişiklik ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.