Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34677 K.2019/6098

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde haftada üç kez diyalize girmesi gereken ve mutat taşıt araçları ile nakli mümkün olmadığı raporlarla sabit olan babasını ... ve ...’nun araçlarıyla 5-6 kez oturdukları ... köyünden 44 km uzaklıkta olan Çarşamba ilçesindeki özel diyaliz merkezine getirip götürmesine rağmen, yolların bozuk olması nedeniyle araç bulamadığı zamanlarda, kendilerine ait aracı kullanmak zorunda kalıp, yaptığı masrafları tahsil etmek amacıyla ..., ... ve ...’la yapmış olduğu anlaşma gereğince değişik meblağlarda fatura düzenlettirip kullandığının iddia edildiği olayda; sanık savunması ve dosya kapsamından;

mutat araçları kullanması sağlık durumu açısından mümkün olmayan babasını haftanın 3 günü diyaliz merkezine götürme zorunluluğu içerisinde bulunan sanığın, işsiz olması nedeniyle sosyal ve ekonomik durumu zayıf olduğundan bakmakla yükümlü olduğu babası için katlandığı masrafları kurumdan tahsil etmek istemekten başka bir amacının bulunmadığı,

nitekim özel aracıyla yaptığı masrafları mutat araçlarla yapılacak taşımacılıktaki masraflarla kıyaslanması mümkün olmadığından ticari araçlarla getirip götürmesi halinde alacağı ücretin de bu masrafları karşılamayacağı, ödemelere ilişkin mevzuata aykırı hareket etmesinin suç işleme kastıyla hareket ettiğini göstermeyeceği, ayrıca sanığın ticari taksi ile gitmesinde hukuksal bir engel bulunmamasına rağmen bu hakkını kullanmadığı da dikkate alındığında, kamunun söz konusu giderleri peşinen ödemeyi kabul etmesi dolayısıyla kurum zararının oluşmayacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde,

somut olayda dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.