Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34859 K.2017/26087

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, www.sahibinden.com isimli internet sitesine satılık otomobil ilanı vererek katılanla telefonla iletişime geçtiği, yaptıkları anlaşma üzerine katılanın aracı satın almak amacıyla sanığın bildirdiği hesap numarasına kaparo olarak 1.000 TL havale ettiği; ancak, sanığa bir daha ulaşamadığı anlaşılmakla; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden önce 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/668 esas, 2011/65 karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması,

adli sicil kaydında yer alıp tekerrüre esas alınabilecek Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/466 esas, 2011/41 karar sayılı ilamına konu güveni kötüye kullanma suçunun da aynı şekilde uzlaşma kapsamında yer alması ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası bulunmadığının anlaşılması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.