Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35439 K.2021/6365

2.TCK'nın 158/1-d, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdur...e ait çalıntı sürücü belgesinin üstüne kendi resmini yapıştırarak sahte olarak oluşturduğu sürücü belgesini kullanarak, müşteki ...'ün araç kiralama şirketinden kiraladığı araç ile, müşteki ...'in petrol istasyonundan sahte sürücü belgesini bırakarak parasını kısa sürede getireceğini söyleyerek 125.00 YTL'lik benzin aldığı ve sonrasında sanığa ulaşılamadığı, bu şekilde müştekilere yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1- Sanık hakkında mağdur...e yönelik eylemine yönelik yapılan incelemede,

Sanığa isnat edilen nitelikli dolandırıcılık suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan doğruya zarar gören mağdur...ün 5271 sayılı CMK’nın 237. maddesi gereğince davaya katılma ve 260/1. maddesi uyarınca da yasa yollarına başvurma hakkı bulunmasına rağmen, duruşmadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşılmakla, gerekçeli kararın anılan mağdur...e usulüne uygun tebliği ve kararı temyiz ettiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a-) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen, 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde düzenlenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, sahte belge tarihi olan 15/08/2005 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

b-) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçuna yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın ikrar içeren savunmaları, müşteki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın müştekiler ... ve Erdoğan Özvermez'e karşı kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği sübut bulduğu ve sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Her ne kadar sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/149 esas 2004 /67 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alındığı anlaşılmış ise de,

Bozmadan önce verilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/92 Esas ve 2007/617 Karar sayılı tarihli ilk hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması ve anılan hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilip, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanık yönünden kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında TCK’nun 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmedilerek CMUK.nun 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,