Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35558 K.2020/11100

2) Sanık ... hakkında TCK.nın 158/1.a, 168/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un olay tarihinde yolda yürüyen katılanın yanına gelerek "Babalığım öldü, mevlit okutuyorum, köyünde yoksul birileri varsa 3-5 milyar yardım yapacağız" diyerek mevlit okuttuğunu belirttiği yere doğru katılanı götürdüğü, bir binanın önüne geldikleri, o sırada diğer sanık ...'de oraya gelerek birlikte, "Bu binada mevlit okutuluyor hoca para devri yapacak, bunun için paraya ihtiyaç var" diyerek para istedikleri, katılan "300 TL param var" diye söyleyince, sanıkların "o yetmez" deyince katılanın oradan ayrılıp tanık Harun'dan 4.000 TL alarak tekrar geldiği,

sanıkların "ne kadar çok verirsen bizde o kadar çok hayır yaparız" deyince katılanın halk arasında para devri olarak bilinen inanışı yerine getirmek amacıyla sanıklara bu parayı verdiği, sanıkların bahaneyle oradan uzaklaştıkları, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanakları ile dosya kapsamından sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükümleri ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.