Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35776 K.2018/8713

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın satılık ilanı verdiği araç için iletişime geçerek kendisini Ramazan olarak tanıtıp araç alım satımı yaptığını söylediği, katılanın 13.000 TL'ye satmak istediği aracı, hakkında mahkumiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık 'ya 13.500 TL'ye satabileceklerini söylemesi üzerine hep birlikte buluşup pazarlık sonucu 13.300 TL'ye anlaştıkları, üzerlerinde para olmadığını söyleyip, ister sarrafta bulunan bilezikler ile ister ise para olarak ödeyebileceklerini söylemeleri üzerine, katılanın Noterliğinde 'ya satışı gerçekleştirdiği,

satış sözleşmesinden sonra mahkumiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık 'nın telefonla eşiyle konuşur gibi yaparak "satışı aldım, bilezikleri hazırla" dediği ayrıca katılana, benzin istasyonunun Ramazan'a ait olduğunu söyleyerek, "burada bekle, ben evden hemen bilezikleri alıp geleyim" dediği, katılanın beklediği ancak mahkumiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ve sanık ...'nın geri gelmediğinin iddia edildiği olayda.

Dairemizin 06/03/2017 tarih ve 2014/24683 E-2017/7055 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere dosyanın uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, tarafların uzlaşamadığına dair düzenlenen 19.04.2017 tarihli rapor, sanık savunması, katılan beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.