Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35838 K.2018/8603

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Market adlı işyerini 07/09/2007 tarihli "Tutanak" başlıklı devir sözleşmesi ile 26.000 TL bedel karşılığı satmayı ve kiracılık hakkının devrini katılanlar ... ve ...'e taahhüt ettiği, anılan sözleşme hükümlerine göre katılan ...'in sahibi olduğu aracın 13.000 TL ye sayılarak sanığa teslim edildiği ve her biri 1.000 TL bedelli 12 adet senedin sanığa verildiği, 200 TL de kapora alındığı, yine yapılan anlaşma gereğince kiracılık hakkının ve vergi levhasının resmi devrinin yıl sonu itibarıyla yapılacağının kararlaştırıldığı,

sonrasında katılanların söz konusu işyerini işletmeye başladıkları, resmi devrin yapılması zamanı geldiğinde ise katılanların işyerinin kiracısı olan sanığın bu işyerine ait kiracılık hakkını devir yetkisi bulunmadığını, kira sözleşmesinde de işyeri malikince böyle bir hak verilmediğini öğrendikleri, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; katılanların işyerini içindeki mallarla birlikte devralarak sattıkları, nitekim kendi kullanımlarındaki dönemde kira bedellerini ve faturaları ödememeleri nedeniyle sanık hakkında mal sahibince tahliye ve alacak davası açıldığı,

sanık ile katılanlar arasındaki meselenin hukuki ihtilaf olduğunun anlaşılması, atılı dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmaması karşısında; sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,