Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/36123 K.2019/10163

TCK’nın 157/1, 52/2, 63 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet Özel belgede sahtecilik suçundan; TCK’nın 207/1, 63 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçinin çalıştığı Turkcell bayisine giderek üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ... adına sahte olarak düzenlenmesini sağladığı nüfus cüzdanını ibraz ettiği ve söz konusu sahte kimlikle adı geçen şahıs adına çıkardığı sahte faturalı hatta bedeli yansıtılmak üzere bir adet cep telefonu alarak haksız yarar sağladığı, bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık savunması ve tanık anlatımları ile sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu sağlık kurulu özürlü raporuna göre; sanığın, %90 oranında görme engelli olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi gereğince kendisini savunamayacak derecede malul olan sanığın savunması sırasında zorunlu müdafii hazır bulundurulmaksızın, yargılamaya devam edilip hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

a-Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm yönünden: Sanığın, kamu kurumu olan Nüfus Müdürlüğü’nün maddi varlıklarından sayılan sahte nüfus cüzdanını kullanarak menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, sahte kimlikle Ramazan Taş isimli kişi adına faturalı hat çıkartıp, söz konusu hattın faturasına yansıtılmak üzere cep telefonu alarak haksız yarar sağlaması şeklinde sübut bulan eylemlerinin, TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm yönünden: Hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; sanığın sahte telefon aboneliği sözleşmesine istinaden çıkarılmış hattı kullanarak gerçekleştirdiği eyleminin özel hüküm niteliğinde bulunan ve önödemeye tabi olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağı ve sanığa önödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,

suç vasfında hataya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,