Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/36169 K.2019/7090

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’ın ehliyet parası yatırması için oğlu olan yaşı küçük katılan ...’i banka şubesine gönderdiği, banka önünde bekleyen sanığın, yaşı küçük olan katılan ...’in yanına gelerek babasının ismini sorduğu, babasını tanıyormuş ve kendisini muhasebeci gibi göstererek bir kısım evrakların eksik olduğunu söylediği, cep telefonu ile babasıyla konuşuyormuş gibi yapıp parayı bankaya kendisinin yatıracağını söyleyerek yaşı küçük olan katılanı kandırmak suretiyle 560 TL parayı aldığı ve bankaya gidiyorum diyerek ortadan kaybolduğu, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Cumhuriyet Savcısı’nın 18/09/2014 tarihli duruşmada esas hakkında ki mütalaasında 158/1-c maddesini mahkeme hükmünde talep ettiği, bir sonraki 18/12/2014 tarihli duruşmada ise, sanığın SEGBİS vasıtası ile duruşmada hazır edildiği, sanığın duruşmada savunmasını yaparken “ben daha önce savunma vermiştim ilave edeceğim bir husus yoktur, Cumhuriyet Savcısının mütalaasında aleyhe olan hususları kabul etmiyorum” şeklinde savunmada bulunduğu gibi, sanık ...’ya gerekçeli karar ... nolu T tipi kapalı ceza infaz kurumunda 05/12/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanık tarafından 06/12/2013 tarihinde itiraz dilekçesiyle görevsizlik kararına itiraz etmek suretiyle, görevsizlik kararından haberdar olduğu ve buna ilişkin savunmasını sunduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK 58 maddesinin uygulanmasına esas alınan Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesi 2012/121 E- 2013/57 K. 12/02/2013 tarihli ilamının uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınmayacağının araştırılmaması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmemiş olması ,